Şarkı yapmışlar bizim için.
Muhabbet ve müzik dolu kadınlardan, bütün kadınlara gelsin o zaman..
İstediğiniz gibi indirin, kopyalayın, paylaşın derler..
http://tayfabandista.org/bandsista/
Biz ufaktan festivali kapatırken gözlerimiz de yavaş yavaş etrafta olan bitene açılmaya başladı. Meğer İstanbul’da bir sürü şeyler oluyormuş biz !f gezegeninin etrafında yörüngeye bağlamış dönerken.
Şöyle ki- işlerinin ve kendisinin hastası olduğumuz Özlem Ölçer’in sergisi açılıyor bu akşam.
Özlem uzaylıdır zaten. Sergisi de Milk Gallery‘de bu akşam – ki bilenler der ki Dünya, Dolunay ve Mars paralel olacakmış– açılacak ve 2012 zaman tünelinden insan hal ve ahvaline dair bilgi verecekmiş.
Sundance Ensitüsü konukları Gabriel Range, Jeremy Pikser, Sally El Hosaini, Athina Rachel Tsangiri ve Alesia Weston senaryo yazımı ile ilgili bilmediklerimizi anlattılar.
Bağımsız filmlerin usatlarından dersler …
”The difference between shooting with a gun and shooting with a camera / Bir silahla ateş etmek ve bir kamera ile çekim yapmak (ateş etmek) arasındaki fark”
11. senemizi dönüp dünyaya bakınca gördüğümüz eylemler ve hareketlerden esinlenerek yaptık. Arka Bahçe filmleri ayrık otu olan herkesin aslında bahçedeki diğer herkesle birlikte yeşerdiğini göstersin istedik. Bu sene ilk kez yaptığımız güzel şeylerden biri de Açık Sinema‘ydı. SALT Beyoğlu’nda her gün bir başka konuda filmler üzerinden konuşalım istedik. Vicdani ret, mülteciler, alternatif ekonomiler gibi konular Arka Bahçe’deki sohbetlerin konusu oldu. Bazılarında SALT kapandı, ama mikrofon elden ele dolaşmaya devam ettiği için gitmemekte ısrar ettik. Açık kaynak gösterilen, daha önce başka festivallerde gösterimi yapılmış olan filmlere bu kadar çok izleyici olmasını biz de beklemiyorduk.
Açık Sinema Arka Bahçe gösterimlerinden en heyecanla beklediklerimizden biri ‘Direnişin Kamerası‘ oldu. Dünyanın farklı yerlerinden direnişleri izledik ve direnişlerin kaydını alan video-aktivistler ekranda gördüğümüz görüntüler bize ulaşana kadar yaşananları anlattı.
Bize Amerika’daki Occupy eylemlerini anlatan WITNESS grubundan Ryan Schlief, Suriye’deki hala çok sıcak olayları ve hayatın acı ama gerçek tarafı ölümleri anlatan Ömer, Pockets Of Resistance filmi yönetmeni Ralf Christensen ve Milen Nae ile geçen Direnişin Kameraları gününden minik bir video.
Sebald için kitaplarının birer yolculuk olduğunu söylerler. Sebald herhangi bir janr içine dahil edilemez de derler.
Sebald’i okumak gerçek bir yolculuktur. Sayfalar arasında adım adım dolaşmak, sabırla yol almak.
Benim anlattığımdan fazlasını Patience (After Sebald) yönetmeni Grant Gee ve Emre Ayvaz anlatıyor.
Ankara’da Patience (After Sebald) yakalamak için son şans yarın 17.30 AFM CEPA
Grant Gee SALT Beyoğlu’nda from !f istanbul on Vimeo.
Keş!f yarışmamız her sene daha da heyecanlı ve çekişmeli oluyor. Festival başladığında herkesin birkaç favorisi olur ama bu sene 3-4 film birbirine çok yakın durdu ekip olarak gözümüzde. Two Years At Sea bunlardan birisiydi. Kyzza Terrezas Machete Language‘ı sunmak için geldiğinde, filmin prömiyerini Venedik’te gördüğünü ve çok etkilendiğini söylemişti. Biz de Ben’le tanışmak için sabırsızlanıyorduk. Q&A’den de görüldüğü gibi ne yaptığının çok farkında olan, bir sürü fikirle dolu yeni bir auteur’le karşı karşıyayız. Hatta, hemen festival sonrası Ben Russell’la çektikleri yeni filmin 2. bölümünü çekmek için Norveç’e gidecekti bu hafta. Bu da 16mm çekiliyor, ve meraklısı için ‘renkli’ bölümler de olacakmış. Filmin yarın Ankara’da son gösterimini kaçırmayın diyoruz.
Festivalin Istanbul ayağının konuklarındandı Mia Hansen-Løve, Fransa’da kendi kuşağının en önemli yönetmenlerinden oluşu ve 
şu ana kadar hiçbir filminin İstanbul’da gösterilmemiş olması bizi ilk başta biraz şaşırtmıştı açıkçası. Gelmeden önceki yazışmalarımızda İstanbul’a gelip, biraz şehirde kaybolup flâneuse’lük edip, şehrin tadına varmak istediğini söylemişti. Hiç boş yer olmayan gösterimin ardından yaptığı soru&cevap’ta, “İlk aşkın ağırlığını üzerimden atmak için bu filmi yazmak zorundaydım,” diyor Mia. Filmi hâlâ Ankara ve İzmir’de izleyebilirsiniz. Bugün 21:30′da Cepa’ya ve yarın da 19:30′da İzmir Cinebonus Balçova’ya konuk olacak bu ilkgençliğe övgü niteliğindeki nefis filmi kaçırmayın!
Ankara ve İzmir başladı başlayacak derken İstanbul’daki son akşam geldi.
AFM salon 1′in kırmızı koltuklarında bu senenin son iki !f İstanbul filmi var bu gece.
19.30′da Off Beat , tarifi zor filmlerden. Hakkında anlatılacak çok şey var ama samimiyetiyle verdiği hissi şurada iki cümle ile anlatmak imkansız. Bir de ayrıldıktan sonra unutmaya çalışırken sabah adını sayıklayarak uyandığınızı fark edip kendinize kızmanız, hayata devam etmeye çalışmanız, kafa dağıtmak için içilen içkinin asla tek bardakla kalmaması, olmayacak telefonlar, ev ziyaretleri ve bir sonraki sabahın yine aynı beterlikte gelmesi… bir yandan da bir gün bitecek düşüncesini unutmamaya çalışmak.
21.30′da Take Shelter için son tren. Festival sırasındaki gösteriminin ön satışlarda tüm biletleri bitmişti. Çıktıktan sonra bir süre sadece hatırlamak ve düşünmek isteyeceğiniz filmlerden.
Rüzgar gibi geçen !f İstanbul’un ardından bugün !f Ankara’yı başlattık. Bu süre içerisinde neler oldu neler bitti anlatmaya çalıştık. Ama geri dönüp bakınca dedik ki ne kadar çok şey oldu, acaba yeterince aktarabildik mi başımıza gelen güzellikleri?
Bu akşam 22:00′da !f Ankara’da ”Film Kameralı Nyman” gösterimi var. Gösterimden önce Istanbul’da neler olmuştu diye bir bakalım istedik hem film sonrası soru-cevap bölümüne hem de SALT’ta ”Nyman ile Buluşma”ya.. Güzellikler şehirden şehre aktarılabilsin diye…
Michael Nyman ile Q&A
SALT’ta Nyman ile Buluşma
Bu hafta gerçekleşen ek gösterimlerin ardından İstanbul’u kapatıyor ve yarın !f Ankara’yı başlatıyoruz.
İstanbul’da Ankara’ya 7. senemizde festival’in uzun film gösterimleri yine AFM CEPA Sinemaları’nda, kısa film gösterimleri ise Goethe Institut Ankara’nın yanı sıra Bilkent Üniversitesi, Başkent Üniversitesi ve Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İnsan Hakları Merkezi’nde gerçekleşecek.
!f Ankara’da gösterilecek olan filmlere ve Ankara takvimine buradan ulaşabilirsiniz!
Festival bitti sananlara duyurulur, !f Ankara ve !f İzmir’den önce hala AFM Fitaş Salon 1′de göstereceğimiz filmler var.
Ekibin yarısı kendisini sürükleyerek ofise getirmeyi başardı bugün. Çıkıp sinemaya gitmek için bekliyoruz. Bugün masumiyet filmleri günü.
19:30′da Keş!f ödüllü Nana var.
Çocukluğun karanlık masalı demişti birileri. 4 yaşındaki Nana’nın Fransa kırsalında bir köydeki yaşamını anlatıyor Valerie Massadian’ın filmi. Ödül töreninde bir ara yanına gidip tahminlerini sorduğumda, ‘kesin politik bir film ödül alır, insanlar artık şiirsel yada masalsı filmlere ödül vermiyor’ demişti. Biraz Grimm masalları gibi Nana, hafiften can yakan ürkütücü bir gerçekliği var. Bir de bilgisayar ekranından tadı çıkmayacak olan filmlerden.
!f Blog ekibi Michael Nyman ile Beşiktaş Çarşı’da dolaştı, Beşiktaş-Gençlerbirliği maçına gitti, İstanbul, futbol ve müzik üzerine sohbet etti..
Ödülleri verdik tabi, bir nevi kapatış o, biz çok dans ettik gece bir sene daha kazasız bitti diye.
Yine de uzatmalar iyidir, ani kesilen ilişkiler hep garip bir his bırakır, ayrıca bu festivalin ekibinin de sinema salonlarında film izlemeye hakkı vardır.
Uzatmaların diğer iyi tarafı geçtiğimiz 10 günde salonları dolan, biletleri tükenen filmleri bir kere daha izleme şansı vermesi, diğer iyi tarafı da Keş!f yarışmasının kazananı Nana‘yı bir de alıcı gözüyle izleyebilecek olmak.
Bu akşam tersinden hikayeler var AFM Fitaş Salon 1′de.
Ödül töreninin sonrasındaki gündeyiz yine. Tüm yorgunluklarımız, gerginliklerimiz festival boyunca gördüğümüz yüzlerle, gülümseyen !f’çilerle geçti gitti, dün gece de nutellalı ekmeğini yemiş çocuklar gibi mutlu, ödül törenimizi gerçekleştirdik.
360 İstanbul’da gerçekleşen ödül törenimizin sunuculuğu çok sevgili Meltem Cumbul yaptı. Kendisine bir kere daha burdan desteği, alçakgönüllüğü ve içimizi açan tatlılığı için ne kadar minnetkar olduğumuzu belirtmek isteriz.
İlk ödülümüz Türkiye’den Kısalar İzleyici Ödülü Ali Ata Bak adlı kısa filmi ile Orhan İnce’ye gitti.
Cocuk Masalları’nın yönetemeni Siegfried’in ayrıca gezgin, fotoğrafçı ve cok iyi bir muzisyen olduğundan bahsetmiştik di mi?
Gitmeden önce Peyote’de bir konser veriryor, hem de Murat Çopur, Korhan Futacı ve Kerem Öktem’le.
22 Subat Sali akşamı 22.00′de peyote’e.
‘Ses nasıl bir ses?’ derseniz..
!f ² başladı..
Filmleri programlarken her filmin başka başka bölgelerdeki insanlar için özel olabileceğini hayal etmiştik.
Dünya Özgürlük Cephesi için mesela, Kazdağları’ndaki, Alakır’daki, Rize’deki ve Trabzon’daki arkadaşlar vardı öncelikle aklımızda.
Kazdağları’ndan hemen ses çıktı, paylaşalım istedik. Yeşil Gazete’de Mahmut Boynudelik yazmış,’Köye Sinema Gelince’
—–
Köye bu akşam sinema geldi. Kazdağlarının eteklerinde toplam hane sayısı 100’ün altında olup, her geçen sen daha da azalan bir köyden bahsediyorum. Çevresindeki diğer köylerle birlikte ortak bir kaderi paylaşan bir köyden. Yüzlerce yıldan beridir süre giden tüm yaşam döngülerinin parçalanmasıyla insansızlaşmaya, terk edilmeye, yok olmaya mahkûm edilen köylerden birine bu akşam sinema geldi.
Onbir yıldır dünyada ve Türkiye’de çok ses getiren bol ödüllü filmleri sinema meraklılarına ulaştıran !f bu seneki programına Kazdağlarındaki Adatepe köyünü de dahil etmiş. Dersim’den Mersin’e, Rize’den Filistin’e uzanan çok geniş bir coğrafyada İstanbul’dan canlı filmlerin gösterildiği etkinlik için köyün terkedilmiş eski ilkokul binası, Taşmektep hınca hınç doluydu. Odun sobasının ısıttığı salonda değil oturacak, ayakta duracak yer kalmamıştı.
Bu yazıyı hazırlamak hep hem zor hem de keyifli geliyor. Zor ki festivalin sonuna yaklamışız, bir Şubat fırtınası daha geçmiş ve festival neredeyse bitmiş.. Keyifli ki filmlerimiz beğenilmiş, biletleri tükenmiş, dağıtımcılarımızla uzun görüşmeler yapıp bazı filmlerimiz için ek gösterim koyabilmişiz.
2012 Ek gösterim programı:
27 Şubat Pazartesi:
19:30 50/50
Bugün 17:30′da Fitaş 4 no’lu salonda festivalin ve yarışmamızın bu seneki en değerli filmlerinden olan Steve Collins’in You Hurt My Feelings/Hislerimi İncittin‘inin son gösterimini yapıyor olacağız. Steve uçaktan iner inmaz soru cevap kısmını yetişiyor olacak. Bu uzun süre aklınızdan çıkmayacak filmi kaçırmamak için son şansınız!
François Ozon’un ‘Jacques’ın filmlerini gördüğünüzde hemen tanırsınız. Bütün gördüğünüz kara mizah ve kendiyle dalga geçebilmesi’ diye övdüğü Jacques Nolot bildiğiniz gibi bu seneki festivalimizin konuklarından. Ortaya çıktığında çokça gözden kaçmış, ama inanılmaz sahici ve otobiyografik filmi olan Avant que j’oublie/Unutmadan Önce‘sini bugün Fitaş 1′de kendi katılmıyla izleybilirsiniz.
yazının devamı »
Konuk blog yazarımız Serdar Kökçeoğlu Tatsumi‘nin kariyerine bir bakış atıyor.* Filmi 25 Şubat 2012 21:30 AFM Fitaş Salon 1′de izleyebilirsiniz.
Süper kahramanların ötesine uzandığınızda uçsuz bucaksız ‘grafik roman’ dünyası karşılıyor sizi. Kuzey Amerika’da üreten ve ağırlıklı olarak gündelik yaşam, büyüme ve duygusal ilişkiler gibi konulara odaklanan alternatif çizgi romancılar; Fransa ve İtalya’nın hayalperestleri ve evren kurucuları ve tabii ki Japonya’nın manga sanatçıları… Onların elinde bambaşka hikayelerle ve tarz denemeleriyle karşımıza çıkıyor bu sanat dalı.
Japon manga sanatını tematik veya kavramsal olarak sınıflandırmak çok mümkün değil. Aklınıza gelebilecek her konuda çizgi roman üretimi yapılıyor Japonya’da. Ortada ekonomi dergilerine bile konu olan ve batıdaki satışları ciddi boyutlara ulaşan, neredeyse okur talebine yetişmekte zorlanan bir endüstri var.
Yoshihiro Tatsumi yetişkin okuyucuya dönük olarak üretilen, has edebiyat tadı veren ve aksiyona değil dramatik yapıya yoğunlaşan manga türünün belki de en önemli ismi. Tıpkı hayranlık duyduğu Osamu Tezuka kadar sabırlı ve üretken bir çizgi roman emekçisi. Ne yazık ki batıda ancak iki binlerin ortasından sonra Drawn & Quarterly tarafından kült çizgi romancı Adrian Tomine’nin önerileriyle basılan hikaye antolojileriyle tanındı.
