Dün gece tütütü maşallahlarla, nazar değmesinler büyüsün kocaman olsun inşallahlarla !f Music‘i başlattık.
Açılış filmi Chemical Brothers’ın Fuji performansından çıkan film Don’t Think oldu. ‘Sinema salonunda olmak yerine orada, Fuji’de konserde olmak istiyorsunuz, yapacak tek şey koltuklara aldırmadan kalkıp dans etmek oluyor.’ dedi izleyenlerden bazıları. Dedikleri gibi, düşünmemek gerekiyor. Geriye kalan 3 gösteriminde, hiç düşünmeyin, tereddüt etmeyin, kalkın dans edin.
Dünkü notumuza ek olarak, mutfaktan biraz daha bilgi paylaşalım : )
Zeki kataloğumuzun 13. düzeltmesi için ajansla ofis arasında mekik dokumayı bitirdi. Son dakikada haber beklediğimiz filmler, ve yarışma jürimiz de kesinleşti, birkaç ufak tefek eksik dışında her şey takvime oturtuldu ve heyecanla beklemedeyiz. Listemize tekrar göz attığımızda, bu seneki 74 filmimizi seçmek için 1000 civarında filmi izleyip, göz gezdirmek durumunda kalmışısız. Ece’yle Zeki’nin izlemedeki ve tabii ki Yeşim’in yazılardaki muazzam destekleri eksik olmasaydı nasıl yetiştirebilirdik kestirmek zor! Geriye bakınca, o kadar güzel filmleri elemek zorunda kalmışız ki, Serra’nın da belirttiği gibi çok rahat ikinci bir festival daha çıkarmış.. Eylül başı Toronto’dan beri günde 6 film izlemenin getirdiği sürmenaj da bir yana, artık en azından diğer insanların normal addediği faza dönebileceğimize inanıyor, herkes gibi programın ortaya çıkacağı ana kilitlenmiş haldeyiz. Uyku düzenlerimiz normale dönmek üzere, rüyalarımızın hala unuttuğumuz tagline’lara konu olması dışında da herşey şimdilik yolunda gibi.
Malum Sundance Film Festivali dün başladı, Rotterdam ve Berlin de sırada, yaklaşıyor. Güzel haberlerden birisi, Rotterdam’dan 12 film !f’e (bunlardan ikisi dünya prömiyeri sonrasındaki ilk gösterimlerini İstanbul’da yapacaklar!) geliyor olması, diğeri de Berlin-Sundance hattından da birbirinden güzel 3 film programımıza yetişebiliyor olması : )
filmler altında, 12 Ocak 2012 Perşembe, ecebulut tarafından yayınlandı. – 3 Yorum
The Weekend
Anlat Andrew, bize herşeyi anlat.
Nasıl Greek Pete’in call boy’luk yaparken aşık olduğunu anlattığın gibi, nasıl tek gecelik bir ilişki bir anda daha fazlası oluyor anlat. Bize hiç çaktırmadan kocaman soruları sor, cevabı kimse bilmese de olur.
Durduk yere hayatın anlamını bulmaya çalışalım, sen iste yeter ki, hiç direnmeyiz.
Ödüller de almışsın diye duyduk, gerçekten içimizden gelerek gülümsedik, sıcacık.
2012′ye girmemizle dünyanın sonuna bir sene kalmış olabilir.
Biz hala oflaya puflaya yaptıklarımızı yapmaya devam ededuralım, okula koşup sınava girelim, işe gelip telefonlar edelim, belki de yatcaz-kalkcaz bitecek dünya. O son saniyelerde gözümüzün önünden film şeridi gibi geçen hayat güzel olsun en azından. Ya da yeterince iyi film şeritleri görmüş olalım o zamana kadar.
Diyelim dünyanın sonu gelecek, diyelim son bir sene kaldı sadece. Ölmeden önce hangi filmler izlenmeli?
Koca bir liste çıktı bizden, bir ihtimal işi bırakıp sadece film izleriz 2012′de
Bazı sabahlar, mail kutusunu açmaktansa coğrafya sınavı olmak daha kolay gözüküyor. Fatura ödemek yerine anne evinde bir odada yaşamaya devam etmek, trafik cezalarındansa baba azarlarıyla uğraşmak.
Geriye bakıp düşününce, ergenliğin bittiğine sevinmek insanın en doğal hakkı, diğer taraftan. Tüm o garip haller arasında en kendisini belli edenin sivilceler olduğu, kimsenin hiç bir şeye benzemediği ama herkesin çok tarz olduğu bitmek bilmeyen bir kaç sene var geride.
Hem çocuk olmanın dayanılmaz rahatlığını özlemeyi, hem de ergen olmanın rezil ağırlığını taşımayı gerçekten iyi bilen biri Azazel Jacobs. Çok mu çirkin bir ergendi, yoksa hala annesinin evinde mi yaşıyor bilmiyoruz.
Momma’s Man ile kendi hayatının tüm ağırlıklarından kaçarak annesi ve babasının evine yaptığı ziyareti bitirmek bilmeyen, orada kaldıkça kendi çocukluğuna dönen Mikey’i hatırlarsınız.
Bu sene kalbi de kendisi kadar büyük Terri geliyor. Mikey’in üstünden çıkartmadığı paçalı don kılıklı içliğinden sonra Terri okula giderken de giydiği pijamalarıyla karşımızda. Terri cool bir çocuk değil. Aslında biz cool diye bir şeye inanan aptallarız.
Okula pijamalarla gitmeyi siz hiç mi istemediniz yani?
Jonathan Levine neredeyse pencereden yarı belimize kadar sarkıp akşam oldu, eve gel diye çağıracağımız kadar bizim oğlan. The Wackness’i hatırlayan? Hatırlamayanların da genel hafıza sorunları yaşamalarının nedenini biliyoruz sanki, bizim ekipte de var, birileriyle yolda selamlaşıp sonra yanındakine ‘ Bu kimdi ? ‘ diye soranlar. Belki The Wackness’in müzikleri yardımcı olur hafızanıza, ne de olsa onları da ellerimizle mix-tape olarak hazırlamıştık. 2008′e kadar eskiye gidemediyseniz, 2009′da All The Boys Love Mandy Lane var.
2012 için Şansa Bak (50/50) ile yine paşa oğlumuzu çağırdık eve. Bu sefer Hit Filmler’de olacak. Önce ot satan bir gencin büyüme hikayesi, sonra ergenlerin 13. Cuma’sı derken, şimdi de gerçek bir kanser hikayesi anlatıyor Jonathan’cığımız. Hem de Joseph Gordon-Levitt ve Seth Rogen’la.
LGBT birey olmanın ölüm için geçerli bir neden sayıldığı bir ülkede, bir başka yok oluş da aileden gelen ‘Sen benim için öldün artık’ tepkisi. Ya da ‘Yeni bir çocuğa sahip olmak ve o çocukla birlikte yeni bir ebeveyn olmak’.
”Eskiden çocuklarımızın kitaplarını kaplardık, artık dövizlerini kaplıyoruz” diyor LISTAG aileleri. Çocuklarıyla Onur Haftası’nda yürüyor, senelerce aile içinde sır olan ya da reddedilen kimliklerle barışıyorlar ve sadece kendi çocukları için değil tüm çocuklar için yeterince büyük bir dünya istiyorlar.
Çocuklarının kimlikleri ile birey olmak, bir insan olarak kendi kendine karşı dürüst olmak, anne olmak , baba olmak, insan olmak nedir sorularını bir kere daha soran LGBT ailelerin hikayesi Can Candan’ın filmi Benim Çocuğum ile daha görünür olmak için destek arıyor.
filmler altında, 14 Aralık 2011 Çarşamba, selin erkok tarafından yayınlandı. – 4 Yorum
Yılın o meşhur dönemine girdik yine. Ardı ardına açıklanan ödül adaylıkları, 2011′in en iyileri listeleri, film kritiklerinden yıl kapanışında son eleştiriler… Biz de iki arada bir derede kafamızı kaldırıp ”Ya bu sene hangi filmlere öldük bittik?” sorusunu sorduk ve ekipçe şöyle bir listeye vardık.
Le Quattro Volte (!f Inspired En İlham Verici Film 2011)
Black Swan (!f 2011)
Four Lions (!f 2011)
We Need to Talk about Kevin
Kid with a Bike
The Artist
Biutiful
127 Hours
Bir Zamanlar Anadolu’da.
Tree of Life
Source Code
Melancholia
Sizin fikirlerinizi de duymak isteriz. 2011′in en iyi bağımsız yapımları sizce hangileriydi?
festival, filmler altında, 08 Aralık 2011 Perşembe, selin erkok tarafından yayınlandı. – 1 Yorum
Twitter’da birleşenler, Facebook’tan haberleşenler, sokaklarda doğup sokakları için savaşanlar, dünyanın dört bir köşesine yayılmış kıpırdanmalar, müzikle, filmle, sanatla hem kendilerini ifade etmeye hem de etraflarını hareketlendirmeye çalışanlar, Arap Baharı, Occupy dalgası.. Koca şirketlerin, dev politik anlaşmaların, kırılamaz otoritelerin altında kendileri, çevreleri ve içinde yaşadıkları toplum için, değişim için küçük adımlardan büyük koşulara ulaşan güzel insanlar.. Bölümüzün adı işte bu güzel insanlardan ilham aldı: People Power !
People Power’ın ilk filmi ise Tahrir 2011: İyi, Kötü ve Politikacı. Gündemimizden düşmeyen Tahrir Meydanı’nda yaşananları konu alan ve festivallerde çok konuşulan Tahrir 2011: İyi, Kötü ve Politikacı şüphesiz bu bölümün en çok tartışılan filmlerinden biri olacak. Tamer Ezzat’ın yönettiği ”İyi” Tahrir Meydanı’na ve oradaki kahramanlara yöneltiyor kamerasını. Ayten Amin’in ”Kötü”leri Mübarek’in protestoları çökertmek için görevlendirdiği polis kuvvetlerinin ezberlenmiş otorite inançlarına bakıyor. Ve ”Politikacı”, Amr Salama’nın elinde 30 yıllık bir diktatörün adımlarını izliyor. Nasıl bir diktatör olunur, diktatör olarak kalmak için ne yapılır, kimdir bu Mübarek diyor..
2012 ile dünyanın sonunu beklemek yerine, yeni bir dünyaya hazırlanmak gerekiyor. Dünyanın her yerinde değişim var. İnsanlar daha farklı bir dünyayı bir araya geldikleri meydanlarda ve yürüyüşlerde tasarlamaya başladılar bile.
Occupy Oakland
Biz de tüm algılarımız açık bakıyoruz dünyaya. Hareketlenişini hissediyoruz ve değişimini görebiliyoruz. Kendi hareketlenmemize, dünyanın her yerinde sokaklarda ve meydanlarda olanlardan ilham alarak başladık. 2012 senesine yeni bir dünyanın nasıl yaratılacağını adım adım takip eden filmlerle hazırlanıyoruz. İnsanların dünyanın her yerinde ortak olan hikayelerine ve dünyayı değiştirme isteklerine odaklanıyoruz.
Ortaya çıkan daha cesur bir dünya olacak mı henüz bilemiyoruz ama daha farklı bir dünyayı yaratmak için cesaretini toplayıp yola çıkmış herkesle birlikte heycanla, olanları takip ediyoruz. Filmlerle beslendiğimiz kadar, bize uzaklarda olanları anlatanlar da besliyor bizi.
Bu akşam Cesur Yeni Dünya’dan Filiz, bize tüm hareketlenmelerin en çok ses getirenlerinden birini anlatıyor.
Oğlu ‘Babam huzur içinde, yüzünde bir gülümsemeyle öldü’ demiş, 84 yaşında geçirdiği bir seri atak sonrası hayatını kaybeden Ken Russell için.
Women in Love, The Devils, Tommy, Lizstomania, The Music Lovers gibi akıldan çıkmayan filmlerin ve müzikallerin ardından, bu dünyanın kafasını kurcalamış olarak ayrılmanın huzuru vardır umarız yüzünde.
!f İstanbul, kısa film alanındaki birçok festival ve yarışmadan farklı bir yaklaşım ile hazırladığı “Türkiye’den Kısalar” gösterimleri için değerlendirilmek üzere hareketli görüntü ile üretilmiş her tür ve lezzetteki kısalarını bekliyor. Geçen sene izleyiciler tarafında en çok beğenilen film olan Erol Mintaş’ın “Berf/Kar” filminin ardından yeni dünyalara açılmayı bekliyoruz.
Malum, bir günde öyle birkaç paragraf bir arada yazılamıyor bu aralar.
Neyse dinlendim, devam ediyorum.
Gördüm allahaşkına kaçırmayın filmlerim:
Incendies- Bu yılın en iyi filmlerinden. Bütün şarkı söyleyen kadınlara ve onlardan haberi olmayan yeni nesillere selam olsun; hala savaşmak, öldürmek ve işkence etmek isteyenlere de kapak olsun.
Never let me go- I heart Carey Mulligan. I heart Kazuo Ishiguro. Bayıldım. Huffington Post’ta bi adam ‘ sevmesi zor bi film; sessizce, bir yoga sınıfına yakışacak bir his ve hızla ilerliyor demiş. Bana komaz. Yoga yapalım ağlanacak halimize derim.
!f ekibi için bir taraftan festivali toparlarken, bir taraftan düz beyaz duvara bakarak zihni boşaltma vakti. Hafif katatonik haller. Mümkünse minimum konuşalım, maksimum susalım, gözlerimiz anlatsın, ya da anlatamasın, fark etmez.
Böyle zamanda başımıza gelebilecek en güzel şey de içinde hiçbir sorumluluğumuz olmayan, yok geç gelen olmuş mu, yok film geç başlamış mı, yok altyazıda sorun yok di mi gibi konularla zerre kadar ilgilenmediğimiz misler gibi bir festivalde film izlemek.
İki elim kanda olsa gidicem fimlerim:
Mikrofon- İran Kedileri’yle tanışmışık. İskenderiye’li kedilere geldi sıra. Underground müzik ve sanat. Oradan da Tahrir Meydanı?
Ha geldi ha geliyor derken 10. sene de geride kaldı.
Ama !f istanbul’un seyircisinden bu sene son bir isteği vardı.
Sene sonu anketimize lütfen 2 dakikanızı ayırın, yolumuzu bulmamıza yardımcı olun.
Ama bazı şeyler var ki, hemen gelecek sene olsun hemen bir kez daha festival yapalım dedirtiyor.
!f ² filmlerini 25 kentte toplam 7000 kişi izledi dediydik ya, yavaş yavaş oradaki ortaklarımızdan ve izleyicilerimizden yorumlar da gelmeye başladı. Paylaşmanın ne kadar güzel olduğunu biliyorduk ama duyduklarımız bizi kocaman gülümsetiyor, güzel bir işi, hep beraber yaptık diyoruz.
MUBI’ye imkansızı pürüzsüz bir şekilde gerçekleştirmemizi bir kez daha sağladığı için, Anadolu Kültür’e bizi Anadolu’daki ortaklarımızın çoğuyla tanıştırdığı için, Avicon ve Media Nova‘ya soru-cevap seanslarımızı sorunsuz paylaşmamızı sağladıkları için ve tabii tüm !f ² ortaklarına filmlerimizi bizimle birlikte izledikleri ve izlettikleri için bir sürü bir sürü teşekkür. Aramızdan özellikle Duygu ve Ece’ye bir de tabii- çok uykusuz geceler geçirdiler.
Katılımlar gösterim başına 150 ile 250 kişi arasındaydı… “Kadınlar Kahramandır” filmi en beğenilen film oldu.
Emrah Cevher, Mersin
!f istanbul’un benim için en önemli misyonu sınıraların yok sayılmasıdır. Bugün her ne kadar ülkeler birbirine vize uygulasa da, aslında bu yeni teknolojiler sayesinde altı oyulmuştur. Sesimiz, fotoğraflarımız, ürünlerimiz sınır tanımdan her yere gidiyor… . Aynı anda farklı sinema salonlarında farklı şehirlerde yaşayan insanlarla aynı filmi izlememenin keyfi çok fazladır. İnsanlar artık bu festivali bekliyorlar. Afişleri astığımızda insanların yüzlerindeki sevinci görebiliyordum. Önümüzdeki sene film sayısının artırılmasını istiyorum.
Sundance programının ilk bölümünde, Sundance rehberleri ve senaryo yazarlarından Bill Wheeler ve Wesley Strick, İsrailli yazar, senarist, yönetmen ve Sundance rehberi Etgar Keret senaryo yazımı üzerine bir tartışma paneli yürüttü.
2012′ye girmemizle dünyanın sonuna bir sene kalmış olabilir.
Le Quattro Volte (!f Inspired En İlham Verici Film 2011)
Twitter’da birleşenler, Facebook’tan haberleşenler, sokaklarda doğup sokakları için savaşanlar, dünyanın dört bir köşesine yayılmış kıpırdanmalar, müzikle, 
.jpg "Ken Russell")
